نمیدونم چرا این وقت صبح بیدارم!
دارم حس زیبای اولین صبح پاییزی رو تجربه میکنم!
چقدر این فصل مهربون
و زیبایی هاش قابل لمسه!
اینم به افتخار پاییز خوشگلم :)

تنهایی
مثل باران پاییزی
وسوسه قدم زدن است در خیابان ...
که می روی و باز می گردی و تازه می فهمی،
خیس شده ای تا مغز استخوان هایت!
برچسب: اولین صبح پاییز,
نویسنده: پارسا طاهری